Feeling tyred

Op de fiets naar het werk is altijd wel lekker, zeker als je voornamelijk zittend werk hebt. Dan is heb je toch wel een dagelijkse portie beweging. Soms heb je wat meer inspanning vanwege de wind en soms moet je creatief met de buienradar zijn om tussen de buien door alsnog droog aan te komen op het werk.
Het nadeel is wel dat onderdelen op een fiets slijten en ook de grote ronde rubberen dingen genaamd banden ook wel eens lek willen raken, vaak ook nog eens op de verkeerde momenten. Dan ben je ’s ochtends toch al laat en kom je in de schuur om je fiets te pakken en zie je dat de achterband toch behoorlijk zacht is. Die band had ik een week eerder al geplakt, dus dat is meestal geen goed teken.

Nu heb ik ook nog een oude fiets staan die ik nog steeds moet repareren en moest dus kiezen tussen een fiets met een lekke band en één met alleen maar een paar lichte versnellingen. Ik heb die tweede fiets maar gekozen, want daar viel tenminste nog enigszins op te fietsen. Zo’n rit van 10km was wel een flinke fitness workout als je behoorlijk moet trappen om vooruit te komen. En dan moest ik ’s middags ook nog terug naar huis. Het was al te laat om nog naar de fietsenmaker te gaan voor een nieuwe binnenband en de bouwmarkt had uiteraard de juiste maat niet, dus de volgende dag ook maar flink fitnessen op de fiets.

Gelukkig is die band nu vervangen en kon ik weer normaal fietsen, maar moet nog wel even onderdelen gaan halen om die andere fiets ook weer in goede staat te krijgen. Hoe dan ook blijft het lekker om gewoon een stukje te fietsen en is het nog gezond ook.

Auteur: Patrick Schmitz

Photographer, gamer, guitarist and software engineer.